Cagdas Sanatlar Gundemi

PARIS

Thu, 19 Jan 2006 19:45:00 +0200

Thu, 19 Jan 2006 19:38:00 +0200

Eğer tasarım tutkunuysanız bir Avrupa şehrine gittiğinizde sakın şehrin modern sanat müzesini gezmeden geçmeyin. Tüm Avrupa kentleri hafif yosunlu eski dokusunun yanısıra çağdaş sanat ve tasarımın merkezi olabilmek için büyük yatırımlar ile kıran kırana yarış içerisindeler. Tüm şehirlerin kalbinde birer modern sanat müzesi... O müzelerin içi de tıka basa düşünce, tasarım...
Mükemmel bir şehir. Aşıklar şehri. Art Nouveau şehri. Paris’e çağdaş tasarım görme beklentisiyle değil görsel belleğinizi beslemek amacıyla gidilmeli. Tasarımlarınıza yansıtabileceğiniz -gözle görünmeyen, beyinlerde oluşmuş, hani şu ilham kaynağı denen cinsten – ayrıntıları toplamadan sakın dönmeyin. Paris henüz biçim almamış tasarım filizleriyle dolu.
Şehrin tasarım açısından en etkili noktaları L’institut du Monde Arabe ( Arap Dünyası Müzesi), Centre Georges Pompidou, City Museum of Modern Art ve tabiki şehrin kendisidir. Özellikle metro tabelalarına dikkat! Onlar art nouveau denince aklınıza gelen ilk tasarımlar. Paris de art nouveau ile çağdaş tasarımın mükemmel bir karışımı, geçmişi gösteren ve geçmişi geleceğe taşıyabilmeniz için size ilham veren bir şehir.

CENTRE GEORGES POMPIDOU

Avrupa’da çağdaş tasarımın kalbi şüphesiz Centre Georges Pompidou’dur. 1969’da Fransa Devlet Başkanı Georges Pompidou’nun Paris için tüm sanatların kesişeceği bir merkez kurma isteği gerçekleşiyor ve 31 Ocak 1977’de Renzo Piano ve Richard Rogers tarafından tasarlanan merkez açılıyor. Günde 22,000 kişi tarafından ziyaret edilen merkez bugün bu sayı ile Notre Dame Katedrali’ni bile geride bırakmıştır. Tek yüzeyi transparan olan yapının en ayırt edici özelliği yapıdaki dolaşım elemanlarının yani yürüyen merdiven ve asansörlerin mekanın tamamen dışına alınarak alanın tamamen aktiviteler için tasarlanmasıdır. Rue de Renard tarafindan bakilinca görülen taşıyıcılar farklı birer dolaşım sistemini sarıp kapatmaktadırlar ve fonksiyonların.. ( devamı )

İNTERNET'TE SANAT MÜMKÜN MÜ?

Tue, 17 Jan 2006 21:58:00 +0200

.. ( devamı )

Tue, 17 Jan 2006 21:40:00 +0200

İnsanların, sanatçılar da dahil olmak üzere tarihin bazı dönemlerinde "artık sanat mümkün mü" gibisinden sorular sordukları olur. Derken, bütün bu soruların bir "sinirsel çöküşün" etkilerinden ibaret olduğunu gösterecek şekilde, sanat, Rönesans'ta olduğu gibi, Barok'ta olduğu gibi, Modern sanat konusunda olduğu gibi yeniden o tuhaf parlayışlarından birini gerçekleştirmekte gecikmez. Sanatın "olanaklılığına" ilişkin soru sormak saçmadır -çünkü sanat her yerde ve her zaman yapılabilir. Sorun, neyin sanat adını almaya layık olduğunu, neyin olmadığını sormakla da yaratılamaz. Böylece İnternet'te sanat mümkün mü? gibisinden bir soruya cevap vermenin bile pek bir anlamı kalmıyor.

Fransız yarı-gerçeküstücüsü Marcel Duchamps, 20'li yıllarda "hemen her yerde, hemen her şeyle 'sanat'"ın yapılabileceğini iddia ettiğinde sorumuza taa geçmişten bir cevap vermişti bile: "Ready-Made", yani gelişen dev sanayi toplumunun temel çıktısı olan ürün "hazırdan alınacak" ve isteyen "sanat alıcısının" burnunun dibine dikilecektir. O andan itibaren "kolaj", "bulunmuş nesneler", derlenip toparlanmış her şey, bir sanat eseri olarak organize edilebilir hale geldi. Bilindiği kadarıyla geçmişin Kübistleri de kolaj tekniklerini kullanma konusunda pek tedirgin hissetmemişlerdi kendilerini.

Sorun yine de "dijital sanat" ile ilgili olarak ortaya atılabilir halde -bilgisayar teknolojileri resim üzerinde işlemleri, manipülasyonu alabildiğine kolaylaştırıyorlar (sözgelimi Photoshop ve Corel yazılımlarının inanılmaz başarısı bundan kaynaklanıyor). Tarayıcı ise "canlı imge"nin yeniden üretimi konusunda belki en büyük devrimi gerçekleştirmiş görünüyor. Kolajın,yani modern sanatın esas unsurlarından birinin alabildiğine kolaylaşması ise, insanlara artık sanatın yeniden bir tanım değişikliği geçirmesinin gerekip gerekmediğini sordurmaya başladı bile.

Ancak sorgulamaların büyük bir çoğunluğu oldukça yüzeysel bir tabakada geçiyor: Bazı avantajlardan bahsede.. ( devamı )

9.Uluslararası Istanbul Bienali Kuratörleri Vasıf Kortun ve Charles Esche ile Söyleşi

Tue, 17 Jan 2006 16:45:00 +0200

.. ( devamı )

Tue, 17 Jan 2006 16:43:00 +0200

Günümüzde, kuratörün görevi bir sergi inşa etmek, sanatçı seçmek, malzeme ve objeyi bir araya getirmek değildir; farklı bir kamusal ve temsil alanına işaret eden ve kültürel bir dönüşümü tetikleyecek uygulanabilir eleştirel söylemler üretmek artık “kuratöryel yaklaşım” dediğimiz bir pratiğin ana eksenini oluşturmaktadır. 9.Uluslararası Istanbul Bienali; hem yurtdışında hem de yurtiçinde sadece formal sergi/sergileme pratiği değil, sürece dayanan, operasyonel pratiğe sahip, sanatın altyapısını doğrudan etkileyen projeler yapmış iki kuratör Vasıf Kortun ve Charles Esche tarafından gerçekleştirildi. Kortun ve Esche ile karşılaştırmalı yerel moderniteler, yerel etik, “kent”in kültürel dönüşümdeki rolü, tekilliğin siyasi temsili, “karşılaşma”, kamusal alanın tahayyülü ve sanatın rolü üzerine söyleşi gerçekleştirdik.

Pelin Tan - Charles Esche Söyleşisi

Pelin Tan: Charles, anımsadığım kadarıyla geçen yıl “ütopya” kavramının anlamı ve bu kavramın “kent” bağlamındaki ilişkisi üzerine aramızda oldukça yoğun bir diyalog gerçekleştirmiş; modernist bir “ütopya” yaklaşımına karşılık “tahayyül edilebilen kent”(imaginative city) kavramı üzerine konuşmuştuk. Konuşmamızdan bu zamana kadar geçen sürede sürekli olarak Casstels”in 2000 yılında yazmış olduğu metni hatırlırıyorum. Bu metin 1968 yılında yazdığı metnin yeniden ele alınarak incelemesini yaptığı bir çalışmaydı ki, bu çalışmayı “yeni kentsel ideolojilere ya da temiz pak kent ütopyalarına ihtiyacımız y.. ( devamı )

Kesişen Zamanlar

Tue, 17 Jan 2006 16:37:00 +0200

.. ( devamı )

Tue, 17 Jan 2006 16:35:00 +0200

İstanbul Modern'in açılış etkinliği olarak hazırlanan "Gözlem-Yorum-Çeşitlilik" sergisinin üzerinden bir yıl geçti. Türk resminin yaklaşık 100 yıllık serüvenini, zamandizinsel bir akışın, grup hareketlerinin ve verili tarih bilgisinin dışında, birbiri ile ilişkili sekiz "tema-kavram" üzerinden okumaya çalışan sergi, Modern Türk Resmi'ni, var olan akrabalıklar, etkileşimler ve karşıtlıklar ışığında yeniden değerlendirmeye çalışıyordu. Sergi, Türk resminin genel eğilimlerine giriş yapmak ve birbirleriyle üretim tarihi ve duygulanım bağı olarak uyuşmayan yapıtlar arasındaki olası yakınlaşmaları seyre açıp, yeni bir dikkat alanı yaratmak istiyordu.

İstanbul Modern, ikinci kalıcı koleksiyon sergisi "Kesişen Zamanlar" ile bu sanattarihsel önerisini sürdürüyor. Yeni alımlarla bünyeye katılan her yapıt, yeni tema önerilerinin zenginleşmesi ve alternatif sanat tarihi okumaları için yeni bir adım oluşturuyor. Bunu, modern imgenin seyrinin farklı önerilerle okunabileceğini ve sanat tarihi yazımının kalıplaşmış yöntemlerin ötesine çıkması gerektiğini gösteren bir işaret olarak görmek gerekir. Anlamla biçimin, gösterenle gösterilenin kaynaşması ile kurulan imge, şüphesiz her türlü okumaya açıktır ve imgelerin zamanı nasıl böldüğünü merak eden "izleyicinin" bu bağları birbirlerine değdirmekten başka seçeneği yoktur.

Küratörler
Haşim Nur Gürel - Ali Akay - Levent Çalıkoğlu

http://www.istanbulmodern.org/sergiler/kesisen_zamanlar.aspx

.. ( devamı )

İNTERNET

Tue, 17 Jan 2006 16:32:00 +0200

.. ( devamı )

Tue, 17 Jan 2006 16:29:00 +0200

Disiplinler arası bir akademik bölüm olarak Görsel İletişim Tasarımı, yeni medya ile ortaya çıkmıştır. İçinde grafik tasarım, 2D ve 3D animasyon, fotoğraf , video, web ve multimedya tasarımı gibi alanları içerir. Görsel iletişim tasarımını geleneksel tasarımdan ayıran en önemli özelliği, disiplinler arası olması ve gerçek ortamların yanısıra sayısal ve etkileşimli sanal ortamlara yönelik ürünler vermesidir. Bu sanal ve sayısal ortamlar bağlamında bir tasarım alanı olarak internet’i tartışmak, hem verilen tasarım eğitiminin gözden geçirilmesine yarayacaktır, hem de ortaya konulan ürünlerin anlaşılır olmasına katkıda bulunacaktır.

Bilgisayar teknolojisinin hızla gelişmesi ve kullanımının yaygınlaşması, sayısal (digital) aktarım, kayıt, yeniden üretim ve sunma tekniklerinin ortaya çıkmasıyla internet, sadece bir iletişim aracı olarak değil ve fakat ‘yeni’ denebilecek sanatsal medya, siyasal, kültürel ve ekonomik mücadele alanı olarak tüm dünyada inanılmaz bir hızla günlük hayatın bir parçası olmuştur. Ortaya çıkışı yaklaşık otuz yıl önceye dayanan, yaygın olarak kullanımının ise on beş yıllık bir geçmişi olan interneti, görsel kültürün yaygınlaşmasının en önemli araçlarından birisi olarak görmek gerekir. Onun böylesine yeni bir gelişme olması, hayatın pek çok alanını birden etkisi altına alması, sahip olduğu potansiyeli ve olanakları doğru tespit etmeyi de güçleştirmektedir. Internet bir yandan çok çabuk bir şekilde sanat dünyasında kabul görmüş, elektronik ticaretin hüküm sürdüğü bir alan olarak global ekonominin bir aracı haline gelmiş, öte yandan web aracılığıyla bir tür ‘bilgi kaynağına’ dönüşmüş ve elektronik postanın yaygın olarak kullanılmaya başlanmasıyla bir iletişim aracı haline gelmiştir. Ayrıca internet, bir tür pazar, Aydınlanma ideolojisinin taşıyıcısı, ulus-devletin mezarcısı, bireysel alan yaratıcısı bir teknoloji olarak görülmekte, çoğunluğu oluşturan sessiz marjinallerin .. ( devamı )